Vervelen (2)

Hier schreef ik al wat u zou kunnen doen als u zich verveelt. Er zijn ondertussen zo veel leuke sites bijgekomen. Vandaar deze update.

Dit is voor voorname mensen en dit voor achtername.

Dit is voor leedvermakers.

Dit is voor asocialen.

Dit is voor woordspitters en dit voor naamspitters.

Dit is voor luisteraars.

Dit is voor zangers.

Dit, dit en dit is voor verbeteraars.

Dit is voor hypochonders.

Dit is voor nieuwsgierig-naar-familie-vrienden-en-kennissen-mensen.

Dit is voor Amsterdamse kattenliefhebbers en dit voor Leidse.

Dit is voor dyslectici.

Dit is voor namennoemers.

Dit is voor vitamineslikkers.


Naar welke sites gaat u als u zich verveelt?

Stikkies

“Dag mevrouw, heeft u stikkies?”

Een schattig meisje van een jaar of 6 sprak me aan bij de uitgang van Dirk van den Broek, een winkel waar ik zelden kom, maar het lag vandaag toevallig op de route.
Stikkies! Is dat kind al zo jong aan de drugs? Het leek me onwaarschijnlijk.
“Wat zijn stikkies?” vroeg ik dan ook.
“Dat zijn poppetjes, die krijg je daar.”
“O, ik heb geen poppetjes gekregen.”
“U heeft toch boodschappen gedaan.”
“Ja.”
“En u heeft geen stikkies gekregen?”
“Nee.”
“Misschien kunt u nog eens naar binnen gaan en vragen of u stikkies krijgt.”
En ik was zo gek nog niet of ik ging naar binnen.
“Nee. Ik krijg geen stikkies.”
“Jammer!”

Een andere mevrouw kwam naar haar toe. “Wil jij stikkies?” en ze kreeg er een van die mevrouw.

Even later, ik was mijn boodschappen aan het inpakken in de fietstas, kwam ze weer naar me toe: “Alstublieft, mevrouw.” Ik kreeg 2 hamstertjes van Albert Heijn in mijn hand gedrukt.

“Zijn die voor mij?”
“Ja.”
“O, dank je wel. Maar spaar je ze zelf niet?”
“Die hoef ik niet, die heb ik al.”

Ik vond haar zo schattig, dus ik vroeg haar naam.

“Roos.” zei ze terwijl ze ondertussen in haar gouden tasje graaide. Ze haalde er een handjevol kleingeld uit, ongeveer ter waarde van een euro.
“Is dit genoeg voor een chocoladereep?”
“Ik denk het wel, maar wacht even.”
Ik haalde een los muntje van 50 cent uit mijn zak en gaf het haar.
“Zo, nu heb je zeker genoeg!” En meteen huppelde ze de winkel binnen.

Een leuke ontmoeting met een schattig meisje. Waarschijnlijk heeft de truc met het vragen of ze genoeg had, haar dat geld opgeleverd. Een ondernemend kind, ze heeft toch maar mooi haar chocoladereep binnen!

Smiley

Elke dag werk ik een hele chemische fabriek naar binnen.

Zo blijf ik in leven en lachen. (Ik weet het, het is een zeugma maar dat heb ik expres gedaan.)

Bij de tijd

In januari maakte ik een artikel over stekkers. Iemand gaf als reactie: je zou voor de aardigheid eens moeten tellen hoeveel klokken je in huis hebt.

Het leek me een leuk idee, vandaar dit artikel.
Ik denk dat ik er niet zo veel heb, maar het zijn er altijd meer dan je denkt.

Keuken: 1 wandklok
Bijkeuken: 1 wandklok, lekker makkelijk als ik in de tuin bezig ben.
Woonkamer: 1 wandklok,  1 klein klokje op tafel, 1 op het mobieltje, 1 op de laptop en 1 op de desktop.
Slaapkamer: 1 wekkerradio
Totaal dus 8 uurwerken.

In het artikel over stekkers had ik het over het aantal stekkers dat mijn moeder vijftig jaar geleden in huis had.
Toen had ze een horloge en een pendule op de schoorsteen. Dat waren haar uurwerken.

I

Zo'n soort pendule stond er in mijn ouderlijk huis op de schoorsteen.
plaatje van het wereldwijde web

Nu valt het bij mij nog wel mee, denk ik, maar je kunt ook een uurwerk hebben op je horloge, de televisie, de radio, de vaste telefoon, de videorecorder, de dvd-speler, andere geluids- en/of beelddragers, de camera, de magnetron, het fornuis enz. En natuurlijk de uurwerken op de apparatuur van de gezinsleden. Zaken die ik (bijna) allemaal niet heb.

Dunglish

Een vroegere leraar Engels vertelde eens het volgende verhaal.

Aan het eind van de oorlog had een Nederlands meisje verkering gekregen met een Canadees. De Canadees moest helaas terug naar zijn vaderland maar ze zouden voorlopig contact blijven houden via brieven. Het meisje kende haast geen woord Engels en daarom schreef ze een brief met behulp van het woordenboek. Het begin van de brief luidde: Dear John, I love you lake and lake.

Bovenstaand is een typisch voorbeeld van Dunglish, het letterlijk vertalen vanuit het Nederlands naar het Engels. Het meisje had ook kunnen schrijven: I keep of you lake and lake.

Peter and John put the hands out the sleeves

They put the hands out the sleeves.

John of Amstel and his size Pete Green had the hands inonebeaten by the building of a house. They were whole what males. They had to fight with much againststrokes. It went not allmeal of a little slate roof. Courage lost, all lost and therearound kept they the canal therein. They had the fundaments of the house ready en therewith was the fundament placed. John was a type of big steps, quickly home but Pete was more a Little Pete Exactly.

They wanted now starting with the walls. Thereinfrontof had they a cement mill required. Pete knew well someone who such an apparatus had. He askes the man if he his cementmill could borrow but that said: :"You can me the pot on." But Pete Green was not rapidly out the field to beat. Along his nose way informed he by this or thither if  one knew where he somewhere such an apparatus on the head could tap. And on a given moment had he bite. Before a little prick was he succeeded in Trousers on Longdyke. John did then something what he not quick should do he sticked a feather in Pete's ass.

Then came the next againstbeat: the windowframes proved too big. John was inmediately weather in all states but Pete said: "There is no man overboard, we saw there ordinary a piece off." Yes, yes if John Pete yet not had, was he beautifully in the monkey lodged. John sit all fast with his hands in his hair, but Pete sees overall well a whole in.

The windowwork of the roof.

They were all a solid end on  walk. When the windowwork of the roof was installed, allowed they themelves well a little pot pansbeer. They worked hard but not everything could they self do. So were there yet a number business where they no cheese of had eaten. But happily had Pete his breadrequired connections.

At the end of the ride is it them, after many fives and sixes, then yet worked out the house elegant up to deliver and could John and Pete say: ready is Kees!
But if you John on the man off asks, if he it yet one turn will do, shall he say: "I am mad Henry not."

 

Piet en Jan steken de handen uit de mouwen

Jan van Amstel en zijn maat Piet Groen hadden de handen ineen geslagen bij het bouwen van een huis. Ze waren heel wat mans. Ze hadden te kampen met veel tegenslag. Het ging niet allemaal van een leien dakje. Moed verloren, al verloren en daarom hielden ze de vaart erin. Ze hadden de fundamenten van het huis klaar en daarmee was het fundament gelegd. Jan was een type van grote stappen, snel thuis maar Piet was meer een Pietje Precies.

Ze wilden nu beginnen met de muren. Daarvoor hadden ze een cementmolen nodig. Piet kende wel iemand die zo'n apparaat had. Hij vroeg de man of hij zijn cementmolen kon lenen maar die zei: “Je kan me de pot op”. Maar Piet Groen was niet gauw uit het veld te slaan. Langs zijn neus weg informeerde hij bij deze of gene of men wist waar hij ergens zo'n apparaat op de kop kon tikken. En op een gegeven moment had hij beet. Voor een prikkie was hij geslaagd in Broek op Langedijk. Jan deed toen iets wat hij niet snel zou doen: hij stak Piet een veer in diens achterwerk.

Toen kwam de volgende tegenslag: de kozijnen bleken te groot. Jan was meteen weer in alle staten maar Piet zei: “Er is geen man overboord, we zagen er gewoon een stuk af.” Ja, ja, als Jan Piet toch niet had was hij mooi in de aap gelogeerd. Jan zit al snel met zijn handen in zijn haar maar Piet ziet overal wel een gat in.

Ze waren al een flink eind op dreef. Toen het raamwerk van het dak was geïnstalleerd, gunden ze zichzelf wel een potje pannenbier. Ze werkten had, maar niet alles konden ze zelf doen. Zo waren er nog wel een aantal zaken waar ze geen kaas van hadden gegeten. Maar gelukkig had Piet zo zijn broodnodige connecties.

Aan het eind van de rit is het ze, na veel vijven en zessen, dan toch gelukt om het huis piekfijn op te leveren en konden Jan en Piet zeggen: klaar is Kees.!

Maar als je nu Jan op de man af vraagt of hij het nog een keer wil doen, zal hij zeggen: “Ik ben gekke Henkie niet!”

Meer Dunglish? Kijk op de website van Make that the cat wise.  

 

30 april

Tot de dag van vandaag was 30 april voor mij verbonden met de vrijmarkt. Vanaf volgend jaar zal dat op 27 april zijn. Maar het maakt niet uit welke dag vrijmarktdag is, ik blijf het leuk vinden.

Vanwege de hyperacusis kan ik niet tegen geluiden. Op zo'n dag is het vreselijk druk en lawaaierig en toch stort ik mij er volledig in. De vrijmarkt wordt in de buitenlucht gehouden en dat scheelt in lawaai. De geluiden verspreiden zich gemakkelijk. Bovendien stel ik me van tevoren helemaal in op dat lawaai en die drukte en dan valt het wel mee. Ik heb het altijd wel even moeilijk als ik ingesloten word door mensen en er zit totaal geen beweging meer in. Dan wil het nog wel eens gebeuren dat ik angstig word, maar meestal zit er na een aantal seconden toch wel weer beweging in de massa.
Ik ben na zo'n bezoek aan de vrijmarkt wel helemaal leeg. Het lawaai dendert nog lang na in mijn hoofd.  Ik ga dan ook maar vroeg naar bed.

Ik had de indruk dat het vandaag een stuk rustiger was dan andere jaren. Ik had uitgekiend dat ik het beste om twee uur kon gaan want dan stond er weer wat op het programma op de televisie. Ik was er van 2 tot 5 en ik heb me goed geamuseerd.

Ik hoop dat mijn lezers zich vandaag ook goed geamuseerd hebben. Waar zijn jullie geweest?

Hieronder volgt mijn impressie van de vrijmarkt.

Ik heb de indruk dat er steeds minder particulieren hun zolderopruiming komen verkopen. Je ziet veel handelaren, buitenlanders en kinderen met hun speelgoed. Hierboven een fraai versierde mand bij de standplaats van Turkse kennissen van mij.

Soms vraag je je af: wat is dat nou? Hierboven een hoop plastic zakjes met beige plastic erin. Wat zou dat nou zijn?

 Dit vond ik bij een andere Turkse verkoopster. Hoofddoeken of kleedjes?

Knuffels in overvloed.

Deze pop vond ik zo zielig. Vuil en naakt, met alleen maar schoenen aan. En toch heeft er eens een meisje met veel plezier mee gespeeld.

Het jonge baasje van deze hond had een leuke manier gevonden om geld te verdienen. Ik vind het altijd leuk als kinderen initiatief tonen en heb dus ook Lex geaaid. Lex is een schat van een hond.

Het liep tegen half vier en de eigenaar van deze spullen moest zijn waren kwijt. "U mag alles gratis meenemen, mevrouw!" Maar ja, wat moet je ermee, ook al is het gratis.

Als ik dit zie, dan vraag ik me af wie er nou zijn bekers verkoopt. Welk verhaal zou erachter zitten.

Ik drink niet veel alcohol en zeker geen pils, laat ik dat vooropstellen. Maar op zo'n warme dag, wanneer je doodmoe van het sjouwen bent, is een lekker blonde wel heel erg aangenaam.

Het is goed je blik eens omhoog te richten in plaats van steeds maar op de grond. Hierboven hadden twee meisjes veel plezier, samen met hun honden.

 Hij kwam er maar niet van af.

Tja, en dit moet je dan doen met de handelswaar die je niet verkocht hebt. Volgende keer beter!

Mijn schatten:

 50 cent. Leuk om plantjes in te zetten.

 Een schattig winkelwagentje voor 1 euro.

Een oude kalender van 2007 voor 50 cent. Ik bewaar altijd oude kalenders, vooral kunstkalenders en kalenders met iconen. Eens in de zes, zeven jaar valt 1 januari op dezelfde dag. Ik heb nu een mooie kalender van 2002 die ik al voor de 3e keer gebruik.

Er was een stand met een verloting voor een goed doel. Je mocht 5 enveloppen trekken voor 2 euro. Je had altijd prijs. Helaas had ik 5 enveloppen met nieten, zodat ik deze beker kreeg.

Een leuke maatbeker voor 50 cent. Hij is rood (voor mijn rode keuken) en op mijn oude maatbeker kon ik de cijfers niet meer goed aflezen. Katootje liep maar te drentelen rond de beker. Nou ja, dan maar met twee voorpoten van Katootje erop.

Ik ben gek op oude, verweerde tuinkabouters. Met z'n drieën voor 75 cent. Op de achtergrond ziet u nog een stukje van konijn Saskia in haar hok, eigenlijk een kippenhok. Het maatje van Saskia is onlangs helaas overleden.

Verder kocht ik nog boeken, eigenlijk alleen Agatha Christies (totaal 4 euro) en nog 3 dvd's van The Lord of the Rings (totaal 1 euro).

Een geslaagde dag voor weinig geld.

Impressies

 

Nederlands

Heeft u dit weekend ook zo genoten van het schaatsen in Heerenveen. Hoewel ik geen tv heb, heb ik het toch allemaal gezien, op internet, op de livepagina van de NOS. Het grote voordeel daarvan is dat er geen commentaar bij is. Ook geen voor-, na- of tussenbeschouwingen. Het gaat alleen om het schaatsen.

Als ik dan weer zo'n uitzending uit Heerenveen zie, moet ik altijd terugdenken aan die twee keren dat ik zelf tussen de toeschouwers zat, gratis en voor niets op de VIP-tribune.

Ik heb ooit wel eens verteld dat ik thuis een schooltje heb opgericht. Daar geef ik les aan buitenlanders van over de hele wereld, vreemd genoeg geen Turken (nou ja, één dan) en Marokkanen.  Op een gegeven moment kreeg ik van een van de leerlingen het verzoek om privé-les te geven aan een Russische vrouw. Graag drie keer per week en overdag. Wat bleek nou? In de lente/zomer was ze drie maanden in Nederland en de rest van het jaar in Rusland of een ander buitenland. Ze was namelijk professioneel schaatsster. Ze had een Nederlandse vriend en wilde graag snel Nederlands leren in de tijd dat ze in Nederland was.

Het was een leuke vrouw, we hadden een goed contact. Ik heb haar Nederlands geleerd (ze was een ijverige leerling). Van haar heb ik veel geleerd over het leven van een topsporter. Daar stond ik verbaasd van. Ook al was het zomer, er moest in die tijd toch wel hard getraind worden en tussen de trainingen door kwam ze bij mij les nemen.

Dat is twee jaar zo gegaan. Van haar kreeg ik dus die vrijkaartjes voor WK's in Heerenveen. Haar vriend was ook heel actief in de schaatswereld en door hem heb ik met vele schaatsers kennisgemaakt en wereldkampioenen kunnen feliciteren. Allemaal heel gewone mensen overigens. Het mooiste was toen Ard Schenk op me afkwam en een praatje met me aanknoopte door te constateren: "U bent dus de Nederlandse lerares van X." Wow, mijn held van vroeger die naar mij toekwam en met mij praatte. Ik stond eerst wel even te trillen op mijn benen.

En dan lees ik op Wikipedia: X is getrouwd met een Nederlander en daardoor spreekt zij Nederlands. Nee, meneer of mevrouw Wikipedia. Ik, Greet de Wit, heb het haar geleerd!

Nostalgie

Ik was van de week bezig met een artikel over kinderseries van vroeger, toen ik opeens zag dat zij woensdag al een artikel daarover geplaatst had. Erg leuk.
Zij plaatste allemaal Nederlandse kinderseries, vandaar dat ik nu een aantal buitenlandse series publiceer. Vijftigplussers (en waarschijnlijk jonger ook) kennen ze vast nog wel.

Lassie vanaf 1962 Verenigde Staten

Flipper 1964-1968 Verenigde Staten

Johan en de Alverman 1965 Vlaanderen

Thierry de Slingeraar 1967 Frankrijk

Belle et Sebastien 1968-1972 Frankrijk

Catweazle, 1970-1971 Verenigd Koninkrijk

Emil van de Hazelhoeve 1971 Zweden

Wilt u nog meer oude series zien, kijk dan hier.

IQ

Heeft u vorige week woensdag ook meegedaan met De Nationale IQ test? Uiteraard had u ook een hoge score, nietwaar? Dan moeten de volgende vragen voor u een eitje zijn. De antwoorden vindt u onderaan.

1. Hoe lang duurde de Tachtigjarige Oorlog?
2. Welke nationaliteit had de filosoof Baruch Spinoza?
3. In welk land was de eerst bekende uitbraak van syfilis, ook wel de Franse ziekte genoemd?
4. Wat is er ontstoken bij een blindedarmontsteking?
5. Tot welke klasse der dieren behoort de zeeolifant?
6. Uit welk land komt de Chinese kruisbes?
7. In welk land werd het eerste patent op de Engelse sleutel, ook wel bahco genoemd, gegeven?
8. Uit welk land komt de panamahoed?
9. Naar welk dier zijn de Canarische eilanden vernoemd?
10. In welke maand was de Russische Oktoberrevolutie?
11. Uit welke taal komt het woord 'mac', zoals in de naam MacDonalds?
12. In welk land(en) wordt whiskey geproduceerd?
13. Wat is de eigenlijke voornaam van Erasmus?
14. In welk land promoveerde de Zweed Linnaeus (van de ordening van flora en fauna) tot doctor in de geneeskunde?
15. Waar worden kameelharen borstels van gemaakt?
16. Wat is de kleur van een black box in een vliegtuig?
17. Naar welke plaats is jeans (spijkerbroek) vernoemd?
18. De heilige Teresa van Avila is overleden in oktober 1582, in de nacht van 4 op ?? oktober.
19. Welke kleur heeft de kleine zilverreiger?

1. De Tachtigjarige Oorlog duurde van 1568-1648 met uitzondering van het Twaalfjarig Bestand1609-1621. Dus 68 jaar.
2. Nederlandse nationaliteit.
3. Italië, Napels (1494/1495) weliswaar gedurende de Franse bezetting
4. Het wormvormig aanhangsel (appendix)
5. Zoogdieren
6. Nieuw-Zeeland. Deze vrucht kennen we beter onder de naam kiwi.
7. Zweden (1892). Weliswaar uitgevonden door een Engelsman.
8. Ecuador
9. Hond. De Latijnse naam is Insulara Canaria, eilanden van de honden.
10. November 1917. De Russische kalender (juliaans) liep destijds 13 dagen achter bij de onze (gregoriaans)
11. Gaelic, de taal van Schotland, Ierland en het eiland Man. Het betekent zoon van.
12. In Ierland en de USA. Groot-Brittannië schrijft het woord zonder -e-: whisky.
13. Geert (Geerts). Erasmus is een doopnaam.
14. Nederland (Harderwijk)
15. Van het haar van verschillende dieren, o.a. geit en eekhoorn, maar niet van kameelhaar.
16. Oranje
17. Genua. De blauwe verfsoort die werd gebruikt, heette in het Frans "bleu de Gênes" (vertaald vanuit het Italiaanse "blu di Genova", dus eigenlijk "Genuees blauw"). Het "bleu de Gênes" werd verbasterd tot het huidige "blue jeans", ofwel jeans.
18. 4 op 15 oktober. Omdat men overging van de juliaanse kalender naar de gregoriaanse kalender verdwenen er 10 dagen (5 t/m 14 oktober).
19. Wit

Nasreddin Hodja

Nasreddin Hodja is een legendarisch figuur in Turkije en andere islamitische landen en gebieden. De verhalen zijn heel populair en worden verteld van generatie op generatie. In Turkije heet hij Nasreddin Hodja, maar in Iran Moellah Nasreddin. Het gaat allemaal om een en dezelfde figuur, met een islamitische titel. Men zegt dat het een historische figuur is.

Zijn belevenissen zijn te vergelijken met die van Tijl Uilenspiegel uit het Nederlandse en Duitse taalgebied. Al vanaf eeuwen her tot vandaag de dag doen er een paar honderd verhalen over hem de ronde. Deze verhalen gaan over zijn wijsheden, listen, rechtvaardigheid, bedrog, grappen en slimheid.

Ik ben erg gecharmeerd van de verhalen van Nasreddin Hodja, vooral van die waar hij de mensen een spiegel voorhoudt. Onderstaand drie van mijn favoriete verhalen.

Nasreddin Hodja was naar de markt geweest en had daar een grote zak aardappelen gekocht want ze waren goedkoop. Hij gooide de zak op zijn rug en stapte op zijn oude ezel. De ezel liep langzaam richting huis. Onderweg kwam hij een vriend tegen. De vriend vroeg: "Maar Nasreddin, waarom draag je die zware zak met aardappels zelf? Hang hem toch aan de ezel." "Nee," zei Nasreddin, "zie je dan niet dat die ezel het al moeilijk genoeg heeft met mij op zijn rug? Als ik de zak er ook nog aan hang, kan het dier helemaal niet meer lopen. Ik heb zelf die zware zak gekocht, nu moet ik hem ook zelf dragen!"

Nasreddin Hodja krijgt bezoek. Zijn vrouw wil eten koken, maar ze heeft geen grote pan. Daarom gaat Nasreddin naar de buurman en vraagt aan de buurman of hij zijn grote pan kan lenen. De buurman vindt het goed en geeft hem zijn grootste pan.
De volgende dag brengt Nasreddin Hodja de pan terug naar de buurman. Nasreddin zegt dat de pan vannacht een kindje gekregen heeft. De buurman kijkt in de pan en ziet een klein pannetje. " O, wat leuk," zegt de buurman.
Een maand later heeft Hodja Nasreddin weer bezoek en hij gaat weer naar de buurman om zijn pan te vragen.  De volgende dag gaat hij naar de buurman en zegt tegen hem dat zijn pan is overleden. "Overleden?" vraagt de buurman. "Ja," zegt Nasreddin, "de vorige keer heeft de pan een kindje gekregen, maar nu is hij overleden. Daarom kan ik hem niet teruggeven."

Nasreddin Hodja heeft een uitnodiging gekregen voor een feestmaaltijd. Hij komt laat thuis van zijn werk op het land en heeft geen tijd om zich om te kleden. Daarom gaat hij in zijn daagse kleren naar het feestmaal. Alle gasten zijn al aanwezig in hun mooiste kleren. Ze zitten thee te drinken terwijl de tafel gedekt wordt.
Als Nasreddin Hodja binnenkomt, komt de gastheer niet naar Nasreddin toe om hem welkom te heten. Niemand zegt wat tegen hem en niemand schenkt een glas thee voor hem in. Hodja wordt boos en gaat terug naar huis. Daar trekt hij een mooie, dure jas aan. Als hij weer terugkomt, staat het eten op tafel en worden de gasten gevraagd aan tafel te gaan.
Als de gastheer Hodja ziet, gaat hij naar hem toe en zegt: "Merhaba, Hodja. Hoe gaat het met u? Komt u naast mij zitten?" En hij schept het bord van Hodja vol met het lekkerste eten. Maar Hodja pakt een punt van zijn jas en stopt die in de soep. Alle gasten kijken verbaasd op en de gastheer zegt: "Maar Hodja, wat doet u nu?" "Ik laat de jas eten," zegt Hodja. "Maakt u een grapje?" vraagt de gastheer. "Nee," zegt Hodja, "ik heb nooit geweten dat een jas eet. Maar toen ik hier in mijn daagse kleren binnenkwam, werd ik niet welkom geheten en niemand bood mij een plaats aan. Toen ik in deze jas binnenkwam, gaf u mij de beste plaats en schepte u mijn bord vol met het lekkerste eten. Maar dat deed u voor de jas en niet voor de man die erin zit."
 

Zwijmelen op zaterdag (8)

Zaterdag: Zwijmelen-op-zaterdagdag met Marja

Tegenwoordig is het vrij gemakkelijk om als onbekende Nederlander op tv te komen.  Genoeg programma's waar je je 15 minutes of fame (of korter of langer) kunt halen.
Begin jaren 70 was dat wel even wat anders. Het was zeer uitzonderlijk om als onbekende Nederlander de tv te halen. Ik had eind 1970 mijn 1 second of fame.

In het programma Toppop moest je raden wie er de volgende week nr. 1 stond. Ik stuurde maar eens een briefkaartje (zo ging dat toen) en voorspelde Gilbert O'Sullivan met Nothing Rhymed. Alleen omdat ik hem zo leuk vond.

Laat ik het nou toch bij het juiste eind hebben. De namen van de tien winnaars werden opgelezen en mijn naam (+ woonplaats) was als eerste aan de beurt. Daar was mijn 1 second of fame. En fame was het. Ik heb er best wel leuke reacties op gehad. Er waren toentertijd nog maar 2 zenders en geen commerciële tv, dus de helft van Nederland, of meer, keek ernaar.

We wonnen een platenbon van, ik meen, 20 gulden. In ieder geval genoeg om een elpee te kopen. Nu lijkt het een kleinigheidje, maar toen was het best wel veel. Elpees waren duur, je kreeg niet maar zo wat en zo veel geld verdiende je niet.

Ja, en dan moet je een elpee kopen. Je wilt wel die, en die, en die. In gedachten had ik de platenbon al wel tien keer uitgegeven. Uiteindelijk werd het toch Led Zeppelin. De elpee Led Zeppelin III met daarop Immigrant Song. Grijsgedraaid heb ik die plaat. Heerlijk zwijmelen.

Ik heb helaas geen goed filmpje kunnen vinden, de beeld- en/of geluidskwaliteit was slecht.

"Immigrant Song" werd geschreven tijdens Led Zeppelins tournee  in het midden van 1970. Het openingsconcert van deze tournee vond plaats in Reykjavik, IJsland en inspireerde Robert Plant om het nummer te schrijven.

De tekst van het nummer is geschreven vanuit het perspectief van Vikingen die vanuit Scandinavië naar het westen roeien om nieuwe landen te ontdekken. De tekst verwijst expliciet naar de veroveringen van de Vikingen en de oude Noordse godsdienst (Fight the horde, sing and cry, Valhalla, I am coming!).
wikipedia

Ah, ah,
We come from the land of the ice and snow,
From the midnight sun where the hot springs flow.
The hammer of the gods will drive our ships to new lands,
To fight the horde, singing and crying: Valhalla, I am coming!

On we sweep with threshing oar, Our only goal will be the western shore.

Ah, ah,
We come from the land of the ice and snow,
From the midnight sun where the hot springs blow.
How soft your fields so green, can whisper tales of gore,
Of how we calmed the tides of war. We are your overlords.

On we sweep with threshing oar, Our only goal will be the western shore.

So now you'd better stop and rebuild all your ruins,
For peace and trust can win the day despite of all your losing.

 

 

Begin jaren 80 zou ik zelf op vakantie gaan naar IJsland. Wat een mooi land!

P.S. Wie kan mij helpen? Aan het eind van de jaren 60, of in de jaren 70 werd er een elpee uitgebracht door een groep (ik meende Amerikaans). Aan de ene kant stonden diverse nummers, aan de andere kant stond één nummer, een uitgebreide versie van een van de nummers van de ene kant. Het is een grote hit geweest, het was dan ook een geweldig nummer. Ik kan me toch niet meer de naam van de groep en van het nummer herinneren. Weet iemand welk nummer van welke groep ik bedoel?



.

Zwijmelen op Zaterdag (6)

Vandaag is het weer Zwijmelen op Zaterdag met Marja. Ik wil op de eerste zaterdag in het nieuwe jaar eens iets heel anders.

Tijdens een bepaalde therapie moest ik deelnemen aan danstherapie. Nou ja zeg, dansen! Dansen en Greet, dat gaat niet samen. Ik ben zo stijf als een plank en ik heb ook geen gevoel voor muziek. Op mijn vijftiende werd ik naar de dansschool gestuurd omdat het ballroomdansen toentertijd hoorde bij je opvoeding. Eén cursus heb ik gedaan en toen was het over en uit. Ik heb daarna nooit meer een wals, een tango, een cha-cha-cha, of wat dan ook gedanst. Ook niet in een discotheek gedanst.

Ik vond die danstherapie allemaal maar niets. Totdat we gingen dansen op de Bloemenwals. Man, wat een mooie muziek! En ik hoefde alleen maar bloem te zijn, een beetje heen en weer wiegen. Nou, dat lukte me nog wel.

Door deze Bloemenwals heb ik kennis gemaakt met ballet en ik vind het (ballet) nog steeds erg mooi.

Bij de Bloemenwals kun je ook heerlijk dromen: de eerste tere bloemetjes komen in de winter op, dan komt de lente met haar prille groen en steeds meer bloemen, ook aan de bomen en langzamerhand is het hoogzomer. De muziek zwelt aan en er is overal een zee van bloemen. Je ziet het als het ware gebeuren.
Maar natuurlijk kan iedereen hier zijn eigen dromen bij hebben. Ik weet ook helemaal niet wat de schrijver of componist met de Bloemenwals beoogde. Voor mij niet belangrijk.

Onderstaand een uitvoering van het New York City Ballet. Gedanst wordt de Bloemenwals uit De Notenkraker van Tsjaikovski.
Ik hoop dat u er net zo veel plezier aan beleeft als ik.

Zwijmelen op zaterdag (5)

Het is weer zaterdag. Zwijmelen-met-Marja-dag.

Het liedje voor vandaag is weer een echt zwijmellied: Whiter shade of pale van Procol Harum.
Psychedelische rock. Een mengeling van popmuziek en klassieke muziek (Bach)
Het filmpje is ook schattig, heel erg tijdgebonden. De kleding is echt uit de flowerpowertijd.

Het lied heeft een onmogelijke tekst.

We skipped the light fandango
And turned cartwheels across the floor
I was feeling kind of seasick
The crowd called out for more
The room was humming harder
As the ceiling flew away
Whe we called out for another drink
The waiter brought a tray

And so it was that later
As the miller told his tale
That her face at first just ghostly
Turned a whiter shade of pale

She said there is no reason
And the truth is plain to see
But I wandered through my playing cards
Would not let her be
One of sixteen vestal virgins
Who were leaving for the coast
And although my eyes were open
They might just as well have been closed

And so it was that later
As the miller told his tale
That her face at first just ghostly
Turned a whiter shade of pale

Vertaald in het Nederlands:

We sloegen het lichte geflauwekul over
En deden radslagen op de vloer
Ik voelde me een beetje zeeziek
Het publiek schreeuwde om meer
De ruimte gonsde harder
Terwijl het plafond weg vloog
Toen we riepen we om nog een drankje
Bracht de ober een blad

En zo kwam het, dat later
Toen de molenaar zijn verhaal vertelde
Haar gezicht, dat eerst een beetje spookachtig was
Nog witter dan bleek werd

Ze zei dat er geen reden is
En dat de waarheid duidelijk te zien is
Maar ik dwaalde door mijn speelkaarten
Liet haar niet zijn
Eén van de zestien Vestaalse maagden
Die op weg waren naar de kust
En hoewel mijn ogen open waren
Hadden ze net zo goed gesloten kunnen zijn

En zo kwam het, dat later
Toen de molenaar zijn verhaal vertelde
Haar gezicht, dat eerst een beetje spookachtig was
Nog witter dan bleek werd

Zwijmelen op zaterdag (4)

We leven dus allemaal nog, de wereld is niet vergaan.

Omdat het bijna Kerstmis is, heb ik gekozen voor een kerstliedje.
Dit lied symboliseert voor mij alles wat niets met Kerstmis te maken heeft: de kerstman en cadeautjes. Het is weliswaar geen liedje waarbij ík zwijmel, maar het zangeresje wil maar één ding en ze zwijmelt nu al van het idee dat ze het misschien zal krijgen.

Bovendien is het zo'n onmogelijke wens dat dit het toch weer tot een erg leuk liedje maakt. Het liedje zelf is al 60 jaar oud.
.

Update: De zangers is Gayla Peevey.

Hieronder een filmpje waarin ze te zien is:

 

 

Hier is de tekst:

 

I want a hippopotamus for Christmas

Only a hippopotamus will do
Don't want a doll, no dinky Tinker Toy
I want a hippopotamus to play with and enjoy

I want a hippopotamus for Christmas
I don't think Santa Claus will mind, do you?
He won't have to use our dirty chimney flue
Just bring him through the front door, that's the easy thing to do

I can see me now on Christmas morning, creeping down the stairs
Oh what joy and what surprise when I open up my eyes
To see a hippo hero standing there

I want a hippopotamus for Christmas
Only a hippopotamus will do
No crocodiles, no rhinoceroses
I only like hippopotamuses
And hippopotamuses like me too

Mom says the hippo would eat me up, but then
Teacher says a hippo is a vegeterian

There's lots of room for him in our two-car garage
I'd feed him there and wash him there and give him his massage
I can see me now on Christmas morning, creeping down the stairs
Oh what joy and what surprise when I open up my eyes
To see a hippo hero standing there

I want a hippopotamus for Christmas
Only a hippopotamus will do
No crocodiles or rhinoceroseses
I only like hippopotamuseses
And hippopotamuses like me too!

 

Beeldschoon

Zwijmelen op zaterdag (3)

Zaterdag, zwijmeldag met Marja en de anderen. Vandaag is voor mij het grote Zwijmelen.

Na een tijdje had Freddy Quinn afgedaan. Er kwam iets heel anders voor in de plaats: 4 jongens uit Liverpool.

Als jonge tiener (teenager werd er destijds gezegd) werd ik gek op The Beatles. Ze waren alles wat de generatie boven mij niet was. En alleen al daarom vond ik ze geweldig.

Zo bestond het dat ze in 1964 zomaar naar Nederland kwamen.
O, wat had ik graag daar op Schiphol, in Amsterdam of in Blokker bij willen zijn! Ik zag het op de televisie en ik heb nog net niet meegegild, maar het had niet veel gescheeld. Dat was zwijmelen! En bij elke nieuwe plaat weer. Die ogen van Paul! Alsof hij op elke foto speciaal naar mij keek.

En het nummer I saw her standing there vond ik helemal mooi omdat Paul daarop solo zong en daarom extra veel in beeld gebracht werd.

Zwijmelen op zaterdag (2)

Zaterdag. Weer tijd voor Zwijmelen op Zaterdag met Marja.
Het liedje voor vandaag is geen echt zwijmelliedje. Maar je kon het zo lekker meegalmen. En ach, het was zo'n schattig jochie.
Het liedje is uit 1967. Heintje was toen 12 jaar.

Zwijmelen op zaterdag (1)

Ik doe met Marja mee.

Ergens in 1963 kregen wij op school een film te zien van Freddy Quinn. Ik was onmiddellijk verliefd op die man.
We hadden net Duitse les gekregen en 's nachts lag ik in gedachten een brief (in het Duits, jawohl!) aan hem te schrijven. Gelukkig heb ik het nooit in werkelijkheid gedaan.

In die tijd paste ik vaak op de kinderen van onze buren. Op een gegeven moment, o jee, ontdekte ik dat ze elpees hadden van Freddy Quinn. Avondenlang heb ik die platen gedraaid en ik kon er heerlijk bij zwijmelen.

Top 2000

En heeft u ook voor de Top 2000 gestemd?

Nu ben ik niet zo van de muziek, maar ik heb toch maar gestemd want mijn lijflied behoort zeker thuis in de Top 2000.