Pagina's

Posts tonen met het label kerst. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kerst. Alle posts tonen

woensdag 31 december 2014

2015

Ik wens al mijn lezers een

tof fijn puik
cool gaaf best
goed jofel zalig
mooi rustig prima
relaxt happy wreed
te gek vredig vrolijk
patent senang prettig
perfect plezant mieters
voldaan gezellig eminent
prachtig welzalig amusant
gelukkig genotvol plezierig
liefdevol tevreden retegoed
geweldig leerzaam zegenrijk
zorgeloos humorvol florerend
florissant excellent gezegend
pico bello gelukzalig fortuinlijk
opperbest waardevol steengoed
genoeglijk uitstekend blijmoedig
gezond(er) vreedzaam fantastisch
interessant aangenaam weergaloos
begenadigd warmhartig ontspannen
schitterend fascinerend fenomenaal
uitmuntend vergenoegd verheugend
vermakelijk voorspoedig avontuurlijk
uitzonderlijk verslavingsvrij voortreffelijk
buitengewoon onovertroffen zelfreflecterend
vergevingsgezind
 
2015

Hier moet u het maar mee doen.
 
Maar eerst nog een prettige jaarwisseling.

zaterdag 20 december 2014

Zwijmelen op zaterdag (3.04)



Ik wens u een

zalig/gezegend/gelukkig/vredig/prettig/vrolijk/liefdevol/fijn/happy*
 
Kerstmis 2014

* doorhalen wat niet van toepassing is.

Meer zwijmelen bij Marja.


Voor mij blijft het toch het ontroerendste kerstliedje: The little drummer boy. Het arme jongetje dat bij de pasgeboren Jezus op bezoek gaat maar geen geld heeft voor een cadeautje dat passend is voor een Koning. Met goedkeuring van Moeder Maria speelt hij daarom op zijn trommel en het kindje Jezus lacht hem toe.

De tekst en muziek is van Katherine Kennicott Davis uit 1941.
De tekst bevat niet minder dan 21 keer 'rum pum pum pum'.
Het liedje is uitgevoerd door minstens 220 artiesten in 7 talen.

Little Drummer Boy: Lyrics
Come they told me, pa rum pum pum pum
A new born King to see, pa rum pum pum pum
Our finest gifts we bring, pa rum pum pum pum
To lay before the King, pa rum pum pum pum,
rum pum pum pum, rum pum pum pum,

So to honor Him, pa rum pum pum pum,
When we come.

Little Baby, pa rum pum pum pum
I am a poor boy too, pa rum pum pum pum
I have no gift to bring, pa rum pum pum pum
That's fit to give the King, pa rum pum pum pum,
rum pum pum pum, rum pum pum pum,

Shall I play for you, pa rum pum pum pum,
On my drum?

Mary nodded, pa rum pum pum pum
The ox and lamb kept time, pa rum pum pum pum
I played my drum for Him, pa rum pum pum pum
I played my best for Him, pa rum pum pum pum,
rum pum pum pum, rum pum pum pum,

Then He smiled at me, pa rum pum pum pum
Me and my drum.


Hieronder volgt een aantal uitvoeringen (Marja, alleen de eerste is belangrijk voor de lijst.) Wat is uw favoriet?

Mijn favoriet: Pentatonix (2013)

 Susan Boyle (2013)
 Celtic Woman (2006)
 Bing Crosby and David Bowie (1977)
Marlène Dietrich (Duits) (1964)
 Johnny Cash (1963)
Bob Dylan (2009)
 Justin Bieber (2011)
Gibson Highland Bagpipes
ABBA (1992)
Stevie Wonder (1967)
The Jackson 5 (1970)
Riverdance & Marinechor der Schwarzmeerflotte  
Harry Simeone Chorale (1958)
The Von Trapp Family (1955)
 The Beverley Sisters (1958)
 Aanvulling 1: Sean Quigley (via Wiebeltjes) (2011)
Aanvulling 2: Boney M (via Bibje) (1981)
 
Hier vindt u alle covers volgens Wikipedia.
 
En hier is nog een echte little drummer boy:
 

maandag 23 december 2013

Kerstmis 2013




Zalig Kerstfeest
 
Gezegend Kerstfeest
 
Prettig Kerstfeest

U kunt kiezen.



Als je dan een kerststalletje hebt staan met veel mos, vindt Katootje dat wel gezellig.
 

En meisje Kees ook.
 






zaterdag 21 december 2013

Zwijmelen op zaterdag (2.6)

Meer zwijmelen bij Marja.


Voor mij is het kerstfeest een christelijk feest waarin we de geboorte van Christus vieren.
De mooiste kerstliederen vind ik daarom de liederen zoals ze in de kerk gezongen worden.
Ik heb gekozen voor Nu zijt wellekome van de 3 J's.


Hier vindt u de tekst.

Prettig weekeinde.

maandag 16 december 2013

Kerstsfeer

Mijn wc is al in kerstsfeer. Maar dat is die eigenlijk al een paar jaar lang doorlopend.


woensdag 26 december 2012

Donderdag 26 december 1957

Vervolg van woensdag 25 december 1957

's Morgens was het weer bijtijds opstaan want Greetje ging met haar vader en de grotere kinderen naar de kerk om tien uur.

Als ze dan thuiskwamen werd er weer uitgebreid ontbeten. In die tijd was de regel dat je met een lege maag ter communie ging en er pas gegeten werd nadat je weer thuiskwam van de kerk.
Eerst werden de kaarsjes in de kerstboom aangestoken en stond moeders emmer water weer klaar.

Daarna gingen ze weer liedjes zingen rond de kersttafel.
Soms gebeurde het dat een kind langs de kersttafel kwam en dan spontaan begon te zingen. Dan kon het gebeuren dat een van de zes andere kinderen zich erbij aansloot.

Op tweede kerstdag was het vaste prik dat de kinderen 's middags naar het kinderkerstfeest van de KABO (Katholiek Bond  van Overheidspersoneel, de vakbond van de vader van Greetje) in het gebouw Kunst en Genot gingen.
Dat was altijd heel leuk en Greetje vermaakte zich goed. Ze kreeg snoepjes en limonade en er was een kindervoorstelling. En ook hier werden er kerstliedjes gezongen.

Eens was er een goochelaar die koekjes ging bakken.  Eerst versnipperde hij een krant en deed die in een trommel. Daarna stak hij de papiersnippers aan en deed het deksel erop. Met zijn toverstokje tikte hij een paar keer op de trommel. Hij deed het deksel weer open en zie, er zaten allemaal koekjes in de trommel. Greetje vond het prachtig. Ze raakte er maar niet over uitgepraat. Wat een knappe man was die goochelaar toch.

plaatje van het wereldwijde web
Het diner 's avonds was niet zo bijzonder als op eerste kerstdag maar het was toch anders dan anders. Al was het alleen al omdat er soep én pudding was. Normaal was er alleen óf soep, óf pudding.

Zo waren alle kerstfeesten van Greetje in haar jeugd. Het was een vaste traditie en elk jaar was het weer hetzelfde, van kerstavond tot de avond van tweede kerstdag. Heel mooi, echt Kerstmis!

dinsdag 25 december 2012

Woensdag 25 december 1957

Vervolg van Dinsdag 24 december 1957

Op eerste Kerstdag moest Greetje al weer vroeg opstaan. Ze zouden om half elf naar de Hoogmis.  Ook daar werden weer veel kerstliedjes gezongen. En er werd een ander kerstverhaal verteld dat Greetje niet goed begreep (Joh. 1, 1-18). Maar het was weer wel mooi in de kerk. En na afloop mocht ze weer de mooie kerststal bekijken. De beelden waren bijna net zo groot als Greetje.

Zo ongeveer zag de kerststal in de kerk eruit, maar dan met veel meer
herders en schaapjes, en natuurlijk de kameel.
Moeder was naar de vroegmis geweest en toen ze thuiskwamen was er een heerlijk ontbijt (het woord brunch kende Greetje niet). Broodjes en beschuit die ze normaal niet kregen. En er was krentenbrood met spijs. Greetje at altijd eerst het krentenbrood op en als laatste de heerlijke, zoete spijs.

In de kerk hadden de kinderen gehoord van Vrede op aarde en allemaal deden ze hun uiterste best om geen ruzie te maken met Kerstmis. Als er al één een beetje vervelend ging doen, werd er al gauw door een van de andere kinderen gezegd: vrede op aarde. En waarlijk, er werd geen ruzie gemaakt. Ook Greetje deed haar best om die dag niet vervelend te zijn. Het was een heel bijzondere sfeer. Twee dagen in het jaar werd er niet of nauwelijks ruzie gemaakt.

Daarna ging iedereen rond de kersttafel staan, de kaarsjes in de boom gingen aan en ze gingen kerstliedjes zingen. Dat was heel mooi.  Allemaal verzameld rond het kindje Jezus. Zoals dit lied:


Maar deze vond Greetje het mooist:


's Middags werd er een bezoek gebracht aan opa en oma. Greetje vond het wel leuk maar het was er altijd vreselijk druk. In de zomer, als er veel bezoek was, konden ze nog buiten zitten en spelen, maar nu, in de winter zat iedereen binnen. Opa en oma hadden 10 kinderen, 6 schoonkinderen en 30 kleinkinderen. De meesten kwamen op eerste kerstdag. Geen wonder dat Greetje het wel erg druk vond.

Om 5 uur was er weer de gang naar de kerk. Ditmaal voor het Lof. Dat duurde niet zo lang, ongeveer drie kwartier met een korte preek. Verder was het heel veel zingen.

Thuis was er het kerstdiner. Nu was er rollade, maar Greetje hield niet van vlees en vandaag hoefde ze geen vlees te eten. Verder was er heerlijke tutti frutti en er waren twee soorten groente. Greetje kon dus kiezen wat ze het lekkerst vond. Uiteraard ging tijdens het eten de kaarsjes in de kerstboom weer aan en moeder stond weer klaar met haar emmer water.

Daarna moest Greetje en de andere kleine kinderen naar bed. Ze was ook doodmoe. Ze had vannacht maar kort geslapen en er waren veel dingen anders dan op een gewone zondag. Maar ze vond het, zoals elk jaar weer, een bijzonder mooie kerstdag.

Wordt vervolgd.

maandag 24 december 2012

Dinsdag 24 december 1957

Het is de dag voor Kerstmis. Greetje is 7 jaar oud. Ze heeft vandaag kerstvakantie gekregen tot 7 januari. Dat is de dag na Driekoningen en dan moet ze weer naar school.

Vandaag is het een opwindende dag. Het is de dag voor Kerstmis en er moeten allerlei dingen gebeuren.

Vandaag wordt de kerstboom gezet. De dozen met kerstspullen zijn al van zolder gehaald en moeder heeft gecontroleerd of alle glazen ballen nog heel zijn. Anders moeten er nog snel even nieuwe gekocht worden bij de galanteriewinkel in de buurt.
O, wat een mooie ballen allemaal. Greetje was al weer vergeten hoe mooi ze waren. Ballen in allerlei vormen en kleuren en soms wel twee of drie kleuren op een bal. Er waren ook hele mooie ballen met een deuk erin, in de vorm van een ster. Ook waren er sneeuwmannetjes en sterren en  vogeltjes, allemaal van glas. Maar het mooiste vond Greetje toch het kerstklokje. Die kon echt klingelen. En dan was er nog de kerststal. Maar die werd nog niet uitgepakt. Jammer, dat moest nog even wachten.

De oudste broers waren al naar het bos geweest om mos te halen en Greetje en haar twee jongere broertjes moesten zand uit de tuin halen om paadjes te maken.
De naaimachine van moeder was al naar de slaapkamer verhuisd. Die moest plaats maken voor een tafel om de boom en de stal op te zetten. De tafel werd met de korte kant tegen de muur gezet zodat alle kinderen rond de kersttafel konden staan.

Eindelijk dan kwam vader van zijn werk met een mooie boom.  Die (de boom en niet vader) werd op de tafel geplaatst en het optuigen kon beginnen. Eerst gingen er slingers in van kleine, zilveren balletjes. Dan werden de ballen erin gehangen en uiteraard de mooie piek helemaal bovenin. Vervolgens werden de knijpertjes voor de kaarsjes op de uiteinden van de takken geplaatst. En dan kwam misschien nog het allerleukste: er kwamen koekjes en snoep in de boom: kerstkransjes, musketkransjes, chocoladekransjes. O, heerlijk allemaal, maar je moest er wel van afblijven en dat was best wel moeilijk voor Greetje. Stiekem heeft ze er best wel eens eentje, als ze alleen in de kamer was, eruit gepikt.
Als allerlaatste werd er her en der op de boom engelenhaar gedrapeerd. Dat engelenhaar moest je eerst losmaken maar Greetje vond dat geen leuk werkje omdat het spul altijd jeuk gaf op je handen.



Vóór de kerstboom kwam dan de kerststal. Die herinnerde Greetje zich nog wel van vorig jaar. Het was een mooi stal gemaakt van stro, echt een mooie stal voor het kindje Jezus. Het mos werd op de tafel uitgespreid en er werden paadjes gemaakt van het zand. Daarna werden de beeldjes uitgepakt. Maar dat was geen kinderwerk. Alles kwam te voorschijn en kreeg een plaatsjes: de herders met de vele schaapjes, de os en de ezel, Jozef en Maria en als laatste het kribbetje met het kindje Jezus.

Dit is de beeldengroep uit het ouderlijk huis van Greetje, inmiddels zo'n zeventig jaar oud.

De drie koningen en hun kameel werden helemaal achteraan geplaatst. Elke dag deden ze een stapje naar voren, totdat ze op 6 januari ook bij de stal stonden.

Boven de kerststal werd de engel gehangen. De engel had een lint in zijn handen. Daarop stond: Gloria in excelsis Deo. Greetje moest weer vragen wat dat betekende. Dat was ze vergeten. Eer aan God in de hoge.
Om de tafel heen werd nog groen crêpepapier aangebracht en toen was het klaar.
Greetje wilde er graag nog een poosje van genieten maar dat kon niet. De kinderen moesten snel naar bed. Anders zouden ze 's nachts in de kerk slapen.

Om 11 uur werden de kinderen gewekt, er werd nog even een washandje door hun slaperige snoet gehaald en toen gingen ze naar de kerk. Dit jaar was het eerste jaar dat Greetje ook mee naar de nachtmis mocht. De Mis begon om middernacht maar je moest er zeker om half twaalf al zijn anders zat de kerk propvol en moest je staan. Greetje vond dat geen probleem omdat ze om half twaalf al begonnen met het zingen van kerstliedjes. En Greetje hield van kerstliedjes zingen. Bovendien was het lekker warm in de kerk en er brandden zo veel kaarsen.

Tijdens de Mis werd het verhaal verteld van de geboorte van het kindje Jezus. Dat was altijd best wel spannend omdat ze uiteindelijk toch wel een plekje gevonden hadden om de nacht door te brengen, al was het dan een armzalig plekje. En dat de herders als eersten wisten dat het kindje geboren was vond ze ook erg mooi.
Na de Mis gingen ze kijken bij de mooie grote kerststal in de kerk.

Als ze dan uit de kerk kwamen om een uur of half twee was het helemaal donker buiten, er was niemand buiten de kerkgangers op straat en hoe dichter ze bij huis kwamen, hoe minder mensen er waren. Zo laat, zo midden in de nacht en dan als gezin helemaal alleen op straat, dat was spannend.

Moeder was thuisgebleven met de 2 jongste kinderen. En toen ze dan thuiskwamen stond de tafel gedekt. Met overheerlijk krentenbrood met spijs. En warme chocolademelk of koffie voor de groten. En ook mochten de kaarsjes in de kerstboom aangestoken worden. Moeder had al een emmer water klaargezet voor het geval dat de boom in brand zou geraken.
Voor Greetje had het allemaal nog wel heel lang mogen duren, maar de kinderen moesten al gauw naar bed. Morgen moesten ze weer op tijd op.

Greetje vond het allemaal heel spannend, midden in de nacht naar de kerk, midden in de nacht op straat en midden in de nacht eten, met brandende kaarsjes. Een mooi begin van het kerstfeest.

Wordt vervolgd.

Zalig Kerstmis


Ik wens al mijn bloglezers een goede Kerstmis.

zaterdag 22 december 2012

Zwijmelen op zaterdag (4)


We leven dus allemaal nog, de wereld is niet vergaan.

Omdat het bijna Kerstmis is, heb ik gekozen voor een kerstliedje.
Dit lied symboliseert voor mij alles wat niets met Kerstmis te maken heeft: de kerstman en cadeautjes. Het is weliswaar geen liedje waarbij ík zwijmel, maar het zangeresje wil maar één ding en ze zwijmelt nu al van het idee dat ze het misschien zal krijgen.

Bovendien is het zo'n onmogelijke wens dat dit het toch weer tot een erg leuk liedje maakt. Het liedje zelf is al 60 jaar oud.
.


Update: De zangers is Gayla Peevey.

Hieronder een filmpje waarin ze te zien is:

 
 
Hier is de tekst:
 
I want a hippopotamus for Christmas
Only a hippopotamus will do
Don't want a doll, no dinky Tinker Toy
I want a hippopotamus to play with and enjoy

I want a hippopotamus for Christmas
I don't think Santa Claus will mind, do you?
He won't have to use our dirty chimney flue
Just bring him through the front door, that's the easy thing to do

I can see me now on Christmas morning, creeping down the stairs
Oh what joy and what surprise when I open up my eyes
To see a hippo hero standing there

I want a hippopotamus for Christmas
Only a hippopotamus will do
No crocodiles, no rhinoceroses
I only like hippopotamuses
And hippopotamuses like me too

Mom says the hippo would eat me up, but then
Teacher says a hippo is a vegeterian

There's lots of room for him in our two-car garage
I'd feed him there and wash him there and give him his massage
I can see me now on Christmas morning, creeping down the stairs
Oh what joy and what surprise when I open up my eyes
To see a hippo hero standing there

I want a hippopotamus for Christmas
Only a hippopotamus will do
No crocodiles or rhinoceroseses
I only like hippopotamuseses
And hippopotamuses like me too!
 

donderdag 20 december 2012

Kaartenmandje

Mijn moeder was niet zo'n fröbelmiep. Ik kan me niet herinneren dat we veel dingen samen gehandwerkt hebben of dat ik überhaupt van haar handwerken geleerd heb. Mijn moeder had dan wel haar breimachine maar dat was uit pure noodzaak. Ze kon ook verstelwerkzaamheden op de naaimachine uitvoeren, maar nieuwe kleren naaide ze niet. De talenten van mijn moeder lagen op een ander vlak.

Wat ik wel van mijn moeder geleerd hebben, is sokken stoppen. En met zeven kinderen waren er heel wat sokken te stoppen. 's Avonds kwam de sokkenmand te voorschijn en de maaswol en de maasnaald (met stompe punt!). En dan konden de meisjes aan het werk.  Je moest al jong leren sokken stoppen.
Ik vond het vreselijk werk, het moest allemaal zo precies gebeuren en dat was niets voor mij. De jongens hoefden alleen maar gaten in de sokken te maken; ze hoefden niet mee te helpen stoppen: dat was vrouwenwerk. Zoals ook de vrouw op nevenstaand schilderij eeuwen geleden deed.


Sok binnenste buiten keren. Linkerhand erin en de sok oprekken en dan maar mazen. Eest de lengtedraden en dan de breedtedraden. Het moest wel een stuk netter als op bovenstaande foto.

 Eén ding dat mijn moeder met ons maakte, herinner ik me nog goed : een kaartenmandje van ansichtkaarten.

Benodigdheden:
10 ansichtkaarten + 1 voor het hengsel,
haakgaren
naald met een groot oog

Naai 3 x 2 ansichtkaarten aan elkaar. Eén maal twee voor de onderkant, en tweemaal twee voor de lange zijkant.
Knip 4 andere kaarten enigszins schuin af. Deze zijn voor de korte zijkanten.  Naai deze ook per twee aan elkaar.
Naai daarna de onderdelen aan elkaar.
Knip de overgebleven kaart in repen en naai deze ook aan elkaar en aan het mandje.


Dit is nog zonder hengsel, misschien komt het ooit nog.

Ik heb een mandje gemaakt van lelijke kerstkaarten die ik had gekregen van iemand. Ik ga het gebruiken om de aan mij gestuurde kerstkaarten in te doen.