Pagina's

Posts tonen met het label oude doos. Alle posts tonen
Posts tonen met het label oude doos. Alle posts tonen

dinsdag 22 juli 2014

PTT

In het fotoalbum van mijn vader heb ik nog een mooie foto gevonden die het tijdsbeeld goed weergeeft.


Vooraan, op de eerste rij de belangrijke heren. De man in het midden lijkt mij de directeur. Hoe verder naar achteren, hoe lager in rang. Mijn vader staat dus op de allerlaatste rij. Een broer van mijn vader had de kans gehad om wat meer door te leren en staat ergens in het midden.
Vijf heren hebben hun ene been over het andere geslagen, maar de directeur zat wijdbeens; hij mocht wat meer ruimte innemen. Verder valt mij op dat je, met uitzondering van de vermeende directeur, geen overhemdsboorden ziet. Misschien waren die opgetrokken zodat ze niet vuil werden.

Ook bijzonder vind ik dat er zo weinig mensen een bril hadden. Hadden de mensen toen betere ogen of werd er minder aandacht geschonken aan verminderd gezichtsvermogen? In de achterste rijen zie ik maar een brillemans. In de voorste rijen dragen er drie een bril. Hadden die het financieel wat breder en konden ze zich daarom een bril veroorloven?

Deze foto is van vóór 1959. In dat jaar verhuisde de PTT naar een grotere locatie omdat Apeldoorn, waar ik in mijn jeugd woonde, overging van een 4-cijferige abonneenummer naar een 5-cijferige. Het dorp werd groot.

Deze foto is waarschijnlijk ook van vóór 1957. Voor 1957 mocht je als getrouwde vrouw geen ambtenaar zijn. En als PTT'er was je, toen nog, ambtenaar. Als je ging trouwen moest je ontslag nemen. Er staan twee dames, mejuffrouwen, op de foto, zoals het hoort op een bescheiden plaats aan de linkerkant. Ze staan er zeer zedig op, de knietjes tegen elkaar. Ik  denk dat de voorste juffrouw de secretaresse van de directeur was en de juffrouw daarachter was waarschijnlijk typiste.

Zestig jaar geleden, een wereld van verschil.

donderdag 5 juni 2014

Zussen

Hieronder een foto van drie zussen van mijn vader, genomen in de boomgaard achter hun ouderlijk huis. In het voorjaar, waarschijnlijk eind jaren veertig of begin jaren vijftig.
In het gezin van mijn vader waren 4 meisjes en 6 jongens. Het oudste meisje was toentertijd al getrouwd.

Drie meisjes De Wit, twintigers. Nog volop in het leven met hun dromen en verwachtingen, misschien dromend van hun prins op het witte paard. Die hebben ze overigens nooit ontmoet. Geen van drieën zou ooit trouwen en/of kinderen krijgen.
De middelste maakte carrière. De jongste en de oudste bleven een groot deel van hun leven bij elkaar, eerst hun ouders tot hun dood verzorgen, daarna samenwonend in een eigen huis en tot slot samen naar het verzorgingstehuis. De oudste, het meisje rechts, leeft nog. Ze is 93 jaar.


Hieronder een foto van vier zussen, mijn moeder en drie van haar zussen. Door een echte fotograaf gemaakt, waarschijnlijk eind jaren dertig.


In het gezin van mijn moeder waren 6 meisjes en 1 jongen. De oudste twee meisjes staan niet op de foto, ook zij waren al getrouwd. De meisjes boven waren zo tussen de 14 en 20 jaar oud. Gerda (mijn moeder), Tonnie, Maria en Anna waren ook jonge meisjes met nog een heel leven voor zich. Met hun dromen en verwachtingen. Zijn vonden wel hun prins en trouwden. En kregen kinderen, resp. 7, 7, 4 en 4. Gerda overleed al op redelijk jonge leeftijd. De andere meisjes werden allemaal oud. Het meisje rechts overleed vorig jaar als laatste.

Zeven jonge vrouwen, allemaal met hun eigen dromen en verwachtingen voor het leven. Heeft het leven hen gebracht wat ze wilden. Vast niet. Ieder op zich heeft zijn eigen geluk, maar ook zijn eigen zorgen en verdriet gehad.

Het zet je aan het denken over je eigen leven. Hoe was ik als jong meisje? Welke dromen en verwachtingen had ik voor het leven? Zijn ze uitgekomen?  Gelukkig weten we van tevoren niet wat ons in het leven te wachten staat.

maandag 19 mei 2014

Zwemmen

Als het lekker weer is, is het natuurlijk prettig in de open lucht te baden. Zo dachten de mannen er in de beginjaren dertig er ook over. Waarschijnlijk is deze kiek gemaakt toen mijn vader in dienst was. De man in het water is mijn vader.


De badkleding waarin de mannen zich toentertijd hulden, vind ik hilarisch. Vrouwenbadkleding waarschijnlijk ook, maar daar heb ik geen kiekje van.

Mijn vader is zijn hele leven lang een fervent zwemmer geweest. Mijn moeder niet, die vond het maar eng. Gelukkig heeft hij de liefde voor het zwemmen op zijn kinderen overgebracht.