Zwijmelen op zaterdag (29)

Meer zwijmelen bij Marja.

Een paar jaar geleden, rond deze tijd van het jaar, wilde ik 's morgens met de eerste trein (07.30 uur)  van Assen naar Groningen. Ik zat toen in Borger op de camping. Omdat er zo vroeg nog geen bus ging, ging ik maar op de fiets, een afstand van een goede 20 km. Ik vertrok om 06.00 uur. Het was een prachtige tocht. Mooi weer, heel rustig op de weg en de nevel hing nog boven de weilanden. De enige levende wezens die ik zag, waren de koeien. Totdat ik in Assen was, toen was het met de rust gedaan.

Die sfeer toen, op een zondagochtend heel vroeg, wordt mooi weergegeven door Edvard Grieg (wiens huis in Bergen ik bezichtigd heb) in de Morgenstimmung uit Peer Gynt. Deze muziek doet me altijd weer aan die zondagochtend denken.

Prettig weekend.

Dit zegt Wikipedia erover:
Morgenstemning i ørkenen (Nederlands: Ochtendstemming, maar vaak aangeduid met de Duitse titel Morgenstimmung) is een compositie van de Noorse componist Edvard Grieg, die deel uitmaakt van de suite nr. 1, op, 46 uit de muziek bij het toneelstuk Peer Gynt van de Noorse schrijver Henrik Ibsen.
Net als In de hal van de Bergkoning is Ochtendstemming één van Griegs bekendste werken en bevat het pentatonische elementen. Het stuk wordt opgevoerd als de hoofdpersoon Peer Gynt, die achtergelaten op de verlaten kust van Marokko, wakker wordt en de zon ziet opkomen. Doordat de compositie van een Noorse componist is, associëren de meeste luisteraars het eerder met de Europese lente dan met het strand of de woestijn.
Morgenstimmung werd in Nederland ten gehore gebracht bij de begrafenis van koningin Juliana op 30 maart 2004, op het moment dat de kist afdaalde naar de grafkelder van Oranje-Nassau in Delft.
De compositie wordt regelmatig gebruikt in reclames en films. Zo gebruikte Carl Stalling, componist van Warner Bros. het stuk graag in zijn filmmuziek. Verder werd het stuk o.a. gebruikt in de animatiefilm Monsters vs. Aliens uit 2009, in afleveringen van The Big Bang Theory, Family Guy, Phineas en Ferb, The Simpsons en Beavis and Butt-head. In de jaren tachtig werd het gebruikt in een reclame van Mona.

Fietsen

Greetjes vader werd in de oorlog tewerkgesteld in Duitsland. Daar werkte hij onder andere bij een fietsenmaker die hem goed behandelde. Daar heeft hij ook het vak van fietsenmaker geleerd wat hem later goed van pas kwam. Hij kreeg zeven kinderen en had geen geld. Toch moesten die kinderen allemaal wel een fiets hebben om naar school te kunnen gaan. De afstand naar school ( een kleine 3 km) was te ver om te lopen en zonder fiets hadden de kinderen tussen de middag niet naar huis kunnen gaan. In Greetjes tijd waren er nauwelijks kinderen die overbleven tussen de middag.

Vader De Wit moest dus zorgen voor fietsen. En dat deed hij ook. Op de zolder van zijn grote schuur had hij allerlei fietsonderdelen liggen en daarvan stelde hij dan weer een nieuwe fiets samen. Een likkie verf erop en een kind had weer een nette fiets.
De kinderen kregen een fiets als ze voor het eerst naar de lagere school gingen. Op hun zesde dus.  Als nummer 2 uit het gezin dan fietsrijp was, kreeg zij de fiets van nummer 1, als nummer 3 fietsrijp was kreeg hij de fiets van nummer 2 en nummer 2 kreeg de fiets van nummer 1 enz. Nummer 1 kreeg telkens een `nieuwe` fiets.  Vader zorgde er keurig voor dat elke kind een goede, geschikte fiets had.

Overigens, die zolderopruimingen vond Greetje altijd een feest. Er kwamen allerlei dingen te voorschijn waarmee je kon spelen. Met een voorvork bijvoorbeeld kon je mooie cirkels maken in het zand.

Wij moesten elke zaterdag onze eigen fiets poetsen en in een soort was zetten. De fiets moest altijd schoon zijn en het chroom altijd keurig glimmen. Ook kregen we regelmatig te horen dat we niet van het trottoir af mochten rijden omdat dan de spaken kapot zouden kunnen gaan.
De jongens leerden al snel banden repareren. Meisjes hoefden dat niet te leren. Dat was jongenswerk. Meisjes moesten moeder helpen.

In Greetjes jeugd had vader De Wit nog geen auto. Als het gezin dan bij familie, bijvoorbeeld opa en oma, gingen, kwam het hele koor op de fiets: vader, moeder en zeven kinderen.

Met Hemelvaartsdag gingen we altijd dauwtrappen. Niet zo heel vroeg, want eerst moest er nog naar de kerk gegaan worden.
Greetje herinnert zich in het bijzonder nog een bepaalde Hemelvaartsdag. Er was een vliegshow op vliegveld Terlet en daar zou het gezin heen gaan. Het was zo'n 20 kilometer fietsen. Greetje was toen zo'n jaar of 8. Omdat Greetjes jongste broertje nog te klein was, kwamen moeder en hij met de bus. Vader De Wit ging dus met zes kinderen tussen de zeven en veertien jaar op stap. Toen kon dat nog omdat er nog niet zo veel autoverkeer op de weg was.

Daar ging vader De Wit dan met zes kinderen op pad. Plaatje van het www.

De vliegshow zal wel leuk geweest zijn maar daar herinnert Greetje zich niet veel meer van. Wel van de terugweg, ze was al doodmoe van de dag en dan moest er ook nog weer 20 kilometer naar huis teruggefietst worden. Eén lange, saaie, rechte weg. Wat was ze blij toen ze weer thuis was.