Zwijmelen op zaterdag (2.36)

Meer zwijmelen bij Marja, vandaag voor de 100e keer.

De nazomer, oudewijvenzomer of sint-michielszomer is de periode van begin september tot half november waarin het nog zomerachtig weer kan zijn. Weliswaar daalt in deze tijd van het jaar de gemiddelde middagtemperatuur in De Bilt van ongeveer 20 graden naar 9 graden, maar er zijn ook regelmatig periodes die volledig aan de zomer doen denken.

In het Nederlands spreken we van oudewijvenzomer naar het voorbeeld van het Duitse Altweibersommer. Oorspronkelijk komt het begrip uit de Noordse of Germaanse mythologie, waarin noodlotsgodinnen wevend of spinnend werden voorgesteld. Het spinnen van deze lotsgodinnen beeldde het spinnen van de menselijke levensdraden uit. De term oudewijven kan ook terug worden gevoerd op een vrouwelijke watergeest met lange witte haren. Later kreeg het betrekking op oude breiende vrouwen en veldspinnen die bij rustig nazomerweer lange draden spinnen.
Bron: Wikipedia.

We hebben tot nu toe een mooie nazomer gehad, ook gisteren was het weer een mooie dag, maar het lijkt gedaan te zijn met het mooie weer.

Er zullen weinig mensen zijn die niet zwijmelen bij een oudewijvenzomer.

Prettig weekeinde.

Zwijmelen op zaterdag (34)

Meer zwijmelen bij Marja.

Als je dit liedje maar vaak genoeg beluistert, ga je misschien zelf ook nog geloven dat het koud is. :-) Ik heb deze zwijmel vanmiddag gemaakt toen het 35 graden was. Nu, middernacht, is het nog steeds 28 graden. Weerplaza zegt dat het vannacht 18 graden wordt. Dan moet het nog heel wat afkoelen.

 

Prettig weekend.

Regen

Het is dat ik vandaag al een zwijmel geplaatst heb, anders zou ik het volgende nummer geplaatst hebben.

Heerlijk, die regen. De afgelopen dagen is hier wel een druppeltje gevallen, maar niet genoeg om nat van te worden. Maar nu, heerlijk. De temperatuur is gezakt en de tuin vaart er wel bij.

Zomerse macaroni

Vanwege het warme weer plaats ik een recept voor een zomerse macaroni.

Ingrediënten:
macaroni
yoghurt
water
knoflookpoeder 
olijfolie
tomatenpuree (klein blikje)
paprikapoeder (heet of mild)
gehakt
peterselie (gedroogd of vers)
zout
                              

Kook de macaroni.
Leng 1 liter yoghurt aan met 1/4 liter water. Doe er naar smaak knoflookpoeder en zout bij. Doe dit in een kan.
Doe de olijfolie in een hapjespan. Bak daarin even de paprikapoeder. Doe daarna de tomatenpuree erbij. Even doorbakken. Rul daarna het gehakt erin.

Opdienen: Doe macaroni (even afgekoeld) op het bord. Daarna rijkelijk het yoghurtmengsel. (De macaroni moet zwemmen.) Daaroverheen gaat het gehaktmengsel. Doe als laatste wat peterselie op het bord voor de kleur.

Het yoghurtmengsel en de macaroni pas op het bord mengen, anders gaat de macaroni te veel opzwellen.

Serveer er een lekkere sla bij.

Mijn favoriete sla:
ijsbergsla, in smalle reepjes gesneden
tomaat, in blokjes gesneden
komkommer, gesneden met de kaasschaaf
taugé
feta, in kleine blokjes
zwarte olijven, ontpit en gehalveerd

Alles mengen met (indien nodig) zout, klein beetje olijfolie en citroensap.

Januari 1963

Sneeuw en ijs, kortom lekker winterweer zoals de afgelopen dagen, doen me altijd weer denken aan die ene strenge winter uit mijn jeugd: januari 1963. Wat was het toen bitterkoud.

Het was ook de maand dat er een Elfstedentocht gehouden werd, maar daar wil ik het nu niet over hebben.

Ik zat toen in de eerste klas van de ULO. Elke dag fietsten we een kwartier heen en weer. Lekker bij mooi weer, maar niet in die schrale kou van toen. Het was dik aankleden en ter plekke je weer ontdoen van vele lagen kleding. Thuisgekomen heerlijk bij de kachel waar moeder wachtte met een lekker warm kopje thee.

Hoe koud was het toen? Nou, in elk geval zo koud dat de waterleiding bevroor. Niet de waterleiding thuis, want die werd netjes afgetapt. Maar de waterleiding in de straten. Hele straten hadden geen water meer.

Elke dag kwam de brandweer op strategische punten water brengen.  Emmers en pannen werden zo'n 150 meter verderop gesjouwd om maar zo veel mogelijk water te verzamelen voor de komende 24 uur.

Ergens las ik dat we zo'n 20 liter per persoon per dag gebruiken voor jezelf wassen, tandenpoetsen, afwassen, koffie en thee en eten bereiden. Wij waren met z'n negenen. Dit is dus 180 liter per dag.
Nu gebruikten we toen niet zo veel als nu, maar toch, het was een heel gesjouw. Iedereen werd ingezet.

Bij zo'n calamiteit realiseer je je pas hoe moeilijk het voor mensen in bijv. Afrika is, om geen stromend water te hebben en dagelijks vers water van ver te moeten halen.

In de pannen ging het water voor de voedselbereiding en het drinkwater. In de emmers het afwaswater en het waswater. Er was een speciale emmer voor handen wassen. Iedereen deed dat de hele dag in dezelfde emmer. We zijn er niet ziek van geworden. Al dat water moest natuurlijk binnen opgeslagen worden; in de schuur bevroor het weer.

We waren toen nog niet aangesloten op de riolering. De poepdoos was aangesloten op een grote beerput in de tuin (We hadden een grote tuin). Ook dat werkte niet meer. Er werd dus een hokje in de schuur gemaakt, van oude gordijnen. Daarnaast stond op een richeltje een plankje met aan de ene kant  BEZET en aan de andere kant VRIJ. Erin stond een grote ketel waarin je je behoefte kon doen. Wie die ketel elke dag leegde weet ik niet meer, maar het zal vast geen lekker karweitje geweest zijn.

Allemaal heel primitief. Het stonk wel. Maar je moet wat. We hebben er geen van allen iets aan overgehouden.

En o, wat was je blij toen de temperatuur omhoogging en alles weer gewoon werkte.