Afvallen

Annelies vond het hoog tijd om eens met haar naar de dokter te gaan want Minoes werd veel te dik. Die was bijna 4,5 kilo en dat was toch echt veel te veel voor een poesje van haar formaat.

De arts bevestigde haar vermoedens en schreef Minoes een duur dieet voor. Gelukkig was ze verder kerngezond. Ze moest € 56,-- betalen. Een fikse hap uit haar beurs.

Ze bracht eerst Minoes maar thuis. Het arme beestje zat te krijsen van angst. Minoes had het nooit leuk gevonden in de auto.

Daarna meteen naar de dierenwinkel om het voorgeschreven voer te halen. Ze kocht één kilo. Eerst kijken of Minoes het wel lustte. € 18,25 voor één kilo! Alweer een fikse hap.

Thuisgekomen zette ze Minoes het nieuwe voer voor. Ze schrok van de voorgeschreven hoeveelheid. Zo weinig! Ze keek naar Minoes, die zat heerlijk te smullen van de nieuwe brokjes. Ze had haar bakje al half leeg en moest er nog mee toe tot vanavond. Dat betekende honger lijden voor Minoes.

Om drie uur 's middags had de poes alles al op en ze mocht niets meer hebben tot vanavond. De hele tijd liep ze maar te klagen. Annelies had medelijden met haar. Ze had Minoes graag wat meer te eten gegeven. Ze keek nog eens op het voorschrift of ze wel de juiste hoeveelheid had gegeven.

's Avonds kreeg Minoes weer voer. Annelies kon met een gerust hart naar bed. Minoes was goed verzorgd.

De volgende ochtend kwam ze heerlijk uitgeslapen beneden. Maar wat ze daar zag! Minoes had het voor elkaar gekregen de verpakking van het kattenvoer met haar scherpe nageltjes open te rijten en de hele keukenvloer lag bezaaid met brokjes. Minoes had zich kennelijk zo'n honger gehad en was op zoek gegaan naar voer. Arme Minoes!

 

 

Meer WE's lezen? Dat kan bij Plato. Deze keer met het thema 'scoren'.

Boekestijntje

Over en uit, dat was het. Hij werd nu al afgemaakt op twitter. Het was definitief gedaan met z'n carrière en dat na pas twee jaar. Hoe had hij zo stom kunnen zijn! Hoe had hij zich zo kunnen laten verleiden door die achterbakse Patrick. Hij wist toch dat die man niet te vertrouwen was, dat hij al eerder carrières in de dop had gebroken. Patrick maalde niet om mensen, alleen om scoops, om zijn eigen hachje. Hij zou zijn eigen vader nog misbruiken om in een goed blaadje te komen bij zijn leidinggevende.

En nu was hij er met open ogen ingetrapt. Hij was nog niet zo lang kamerlid, altijd nog een backbencher die vrijwel niet in de publiciteit kwam. En nu werd hem eindelijk eens een keer een microfoon voor zijn neus gehouden en hij had zich laten gaan. Hij had veel meer gezegd dan hij mocht zeggen en kon verantwoorden. Na afloop had hij Patrick nog gevraagd het niet uit te zenden, maar deze antwoordde handenwrijvend dat het gesprek live was. Dat was hem van tevoren helemaal niet meegedeeld!

Nu kon hij Patrick wel de schuld gaan geven maar dat was natuurlijk niet realistisch. Goed, Patrick was sluw maar dat wist hij en hij had het zelf niet zo ver moeten laten komen.

Oké, hij hoefde zich voorlopig financieel geen zorgen te maken. Hij kreeg zijn wachtgeld. Zijn vrouw en kinderen zouden er niet minder om leven. Maar hij was wel op zijn bek gegaan voor het hele land. Zijn zoon zou op school gepest gaan worden met zo'n vader. Zijn dochter zou niet meer het populairste meisje van de klas zijn. Zijn vrouw zou door haar collega's uitgelachen worden.

En hij? Op zijn voorhoofd stond met grote letters: onbetrouwbaar. En dat alles door zo'n dom boekestijntje.

Meer WE's lezen? Dat kan bij Plato. Deze keer met het thema 'lekken'.

Zoek de fout

Op Stap

Mijn twee hoog bejaarde tantes hebben vorige week een uitje gehad van de wijkvereniging. Het was een verassingstocht. De deelnemers werden van tevoren niet verteld waar heen de tocht ging.

Om negen uur stonden de dames, met rolator, klaar bij het wijkgebouw. Daar waren ook al veel andere deelnemers present. Meneer van Dijk, de voorzitter wist te vertellen dat het vandaag een mooie dag zou worden, onbewolkt en zo'n 22 graden. Misschien zou het wel eens de meest mooie dag van de maand kunnen worden.

Het duurde niet lang of de bus kwam er al aan gereden. De dames zochten een mooi plaatsje voor in de bus. Ze hielden er van om voor in te zitten, zo hadden ze een mooi uitzicht. Al rijdende verklapte de voorzitter het reisdoel: s-Hertogenbosch. Er ging een gejuich op in de bus. Klaarblijkelijk vond men het een leuke bestemming.



Al spoedig was men op de plaats van bestemming, na eerst nog in de buurt van Nijmegen een sanitaire en koffiestop gemaakt te hebben. De bus parkeerde bij de Sint Jan kathedraal. De groep kreeg daar eerst een rondlijding. Dat was prachtig. Ze kwamen ook nog bij het mooie Maria beeld.

Daarna was iedereen vrij om te doen en laten wat hij wilde. Mijn tantes gingen naar een terasje in de buurt. Hun hadden dorst en wilden graag wat drinken. Tante Truus nam een kopje koffie maar tante Marie zei dat het niet haar kopje thee was en daarom wilde liever een flesje van cola. En natuurlijk werd er een ovenheerlijke Bosse bol bij gegeten.

Toen gingen ze de stad in. Tante Truus was de laatste tijd een beetje aangekomen en zij paste haar kleren niet meer.  Ze wilde daarom een nieuwe jurk kopen. Al snel had ze een leuk exemplaar gevonden voor een leuke prijs. Ze liep naar de paskamers en daar irriteerde ze zich aan een vrouw die net voor haar snel de nog enigste vrije paskamer inliep. Maar ze liet zich daar door niet van de wijs brengen.

Ze liepen heerlijke in het zonnetje te kuieren en bekeken naar de mensen die daar liepen. Jonge mensen, die hun voorbij liepen. Ze beseften zich dat ze niet meer de jongste waren.

Tegen vieren liepen ze naar de boot. Ze zouden een tochtje over het water maken. Daar had vooral tante Marie wel zin in. Om vier uur zouden ze vertrekken, maar om vier uur was nog niet iedereen daar. Er misten nog twee mannen. Mevrouw Jongeling, waarmee de mannen eerder had gepraat, zei dat ze de heren nog zo gewaarschuwd had om op tijd te komen. Mevrouw Jongeling kende de mannen en wist dat ze regelmatig te laat kwamen. Maar gelukkig niet lang daarna kwamen de mannen hijgend aan en kon de boot vertrekken.

De boottocht was prettig en aan het einde er van stond de bus al weer op het gezelschap te wachten om hen naar huis te brengen.
Maar voordat ze thuis kwamen was er nog een gezellig diner bij een van de van der Valk restaurants.
Tante Marie nam een Gordon Blue met een portie rode kool en aardapelpuree en tante Truus wilde een snitsel met groene kool en patat. Tante Marie keek zo eens naar beide borden en zei: "Jij krijgt veel meer als mij!" Tante Marie nam een wijntje maar tante Truus drinkt nooit geen alcohol en vroeg om water. Na het eten pakte tante Truus haar portomenee, maar dat was niet nodig, het eten was bij de prijs bij inbegrepen.

Om acht uur waren de dames weer thuis, ze hadden een gezellige dag gehad.

Laat-ie fijn zijn

"Fijn weekend!" wenste Carlijn haar collega Martijn.
"Jij ook een fijn weekend!" zegde Martijn haar terug en tegen zijn collega die nog werken moest vanavond: "Een fijne dienst!"

Ha fijn, dacht Martijn, een fijn weekend voor de boeg. Dat is altijd een fijn vooruitzicht. Zaterdag zou vast een fijne dag zijn en zondag beloofde een nog fijnere dag te gaan worden.
Maar vanavond eerst fijn met vriendinnetje Emma naar het theater, daar speelde een fijn stuk en daarna, wie weet wat voor fijns er nog in het vat zat?

Om zeven uur zou hij Emma ophalen. Hij belde aan en hoorde het fijne geluid van haar bel. Ze deed snel open. "Ha fijn, je bent al klaar, zie ik." Hij bekeek haar eens goed. Ze had een jurk aan van een fijne stof. Emma zag er altijd fijntjes uit, bedacht hij zich opeens. Ze had zulke fijne trekken in haar gezicht. Ook had ze een fijn figuur. En haar haar! Nee, niet van dat fijne haar, maar een dikke bos bruine krullen.
"Fijn dat je er bent, maar ik ben nog niet helemaal klaar," zei ze. "Nog een minuut of tien. Ga maar even fijn in de kamer zitten en met de poes spelen, dat vindt ze fijn."
Hij liep door naar de woonkamer en daar was het fijn warm. Ze had de verwarming op een fijne temperatuur gezet. Hij keek eens rond en zag op de kast een ansichtkaart. Fijne Kerstdagen stond erop. Fijne Kerstdagen? Het was nota bene 3 januari!

Tijdens een fijn dinertje vertelde Emma dat het bepaald geen fijne dag geweest was. Ze had woorden gehad met Jannie, je weet wel, zo'n fijne, van de fijnen van de Marststraat. Die zijn zo fijn als gemalen poppenstront. Nou, die Jannie was bepaald geen fijn mens. Fijntjes had ze commentaar gehad op Emma. En die pikte dat niet. Afijn, niet fijn dus.

Hij vertelde Emma over zijn moeder. Dat hij het fijn vond dat het weer zo fijn met haar ging en dat hij fijn nu niet meer elke avond bij haar op bezoek hoefde. "Fijn dat het zo goed met je moeder gaat en fijn dat je nu weer wat meer tijd hebt," leefde ze met hem mee.

Na het eten dronken ze nog een fijn kopje koffie. Hij deed een zakje fijne suiker in zijn koffie. Dat was fijn. Hij vond het hier erg fijn. Hij zei tegen Emma: "Dit is eigenlijk best wel een fijne tent. Het eten is fijn en ze draaien hier fijne muziek op een fijn niveau. We zouden hier vaker heen moeten gaan." "Ja, fijn," antwoordde Emma met een fijne stem. Wat vond hij haar toch een fijne meid.

Deze avond werd het een fijn begin van een fijn weekend. Het leven was fijn!


Fijn, het lijkt tegenwoordig wel alsof er geen andere bijvoeglijke naamwoorden meer bestaan zoals aangenaam, behaaglijk, delicaat, dun, exquis, gemoedelijk, genoeglijk, gezellig, goed, heerlijk, jofel, keurig, klein, kostbaar, lekker, licht, mooi, onvermengd, plezierig, prettig, puur, reuze, sierlijk, slank, subtiel, teder, teer, tof, uitgelezen, uitgezocht, uitstekend, verfijnd, zacht, zuiver. zwak.

© Purperpol

Purperpol vroeg haar lezers haar nieuwvormingen in een eigen artikel te verwerken. Hier volgt mijn bijdrage.


Jim slenterde langzaam door de slecht verlichte straat. Hij bedacht dat het onderhand wel eens tijd was om naar huis te gaan. Huis, thuis, hij had geen thuis meer. Kaal en leeg. Bepaald geen aanlokkelijk idee. Toen hij langs een café kwam, was zijn eerste gedachte om daar naar binnen te gaan. Het leek erg gezellig. Bovendien was het droog en warm daar, een borrel zou hem goed doen. Al zijn lamlende© zou in één klap verdwenen zijn.

Toch besloot hij om het maar niet te doen. Morgen moest hij weer op tijd op zijn om naar zijn werk te gaan. Eindelijk ging het weer goed op zijn werk en dat moest hij nu niet verprutsen.
Er was een periode geweest dat het slecht ging met het bedrijf waar hij werkte. Een beduidend aantal werknemers werd ontslagen en het werk moest gedaan worden door een kleiner aantal mensen. Hij had daar veel moeite mee. Zijn chef liep hem en zijn collega's op te jagen. Hij moest op zijn tenen lopen. Zijn chef dreigde hem er vaak mee dat als hij niet harder kon werken, het zo maar eens kon gebeuren dat hij er in een volgende ontslagronde uit lag. Toch moest hij zich op een gegeven moment ziek melden met een burn-out. Zijn chef was razend geweest. Hij had hem eens opgebeld (nr.  57058113©) met de mededeling dat hij Jim voor de volgende ontslagronde aangemeld had.
Hij kon er niets aan doen. Om maar weer beter te worden ging hij veel wandelen. Dagelijks kwam hij wel door de koeientunnel©.  Dat deed hem goed.
  
Toen het echter zo ver was, bleek dat niet Jim ontslag zou krijgen maar zijn chef. Jim voelde zich op slag al een stuk beter. Later bleek dat er twee afdelingen bij elkaar gevoegd zouden worden en hij kreeg nu als chef die aardige vrouw met wie zijn collega's van die afdeling veel ophadden. Ze kwam zelfs een keer bij hem thuis om met hem kennis te maken.
Het ging gelukkig steeds beter met Jim. Hij had alleen nog wat last van reststress©. Hij besloot maar weer aan het werk te gaan en het ging hem goed. 
 
Werd hij in het geval van zijn werk geholpen door een vrouw, de volgende klap die hij kreeg was van een andere vrouw, zijn eigen vrouw José. Jim had al langer het idee dat er iets niet helemaal lekker zat in hun huwelijk. Hij had wel eens genachtmerried dat José hem zou verlaten en nu ging het er toch daadwerkelijk van gebeuren. Tijdens een knutselfrutseldagje met lichtdingesgevallen© had ze Annemarie ontmoet. Onmiddellijk had ze een limonadegevoel in haar buik gehad en nu was ze bij haar ingetrokken, samen met hun dochter Donna van 14.
 
Grrrrrmmmmbbbllll©, als het nu nog een man geweest zou zijn, daar had hij misschien nog wat aan kunnen doen, maar een vrouw! Als snel had José hem verlaten. Ze had gelukkig haar dikkebuikengoden© en knutselfrutselspulletjes© meegenomen. Daar hoefde hij tenminste niet meer naar te kijken.
 
En nu zat hij dus in een leeg huis, Hij moest zijn eigen lofsnot© maken, zijn eigen was doen en al die andere dingen meer. Wat een ellende.
 
Zou hij dan toch maar dat café binnengaan en zich bedrinken? Nee, hij besloot verstandig te zijn en toch maar naar huis te gaan. Misschien hielp een kopje thee,  Really British Blend van Bob hem wel. 
 
 

 Wilt u echte lamlende? Hier is het recept. Bron: http://beta.mnet.co.za/fanclub/Roer/FanClubArticle.aspx?AId=37233&ClubId=13

Rolmodelle Se Lamlende 29 September 2010

Lamlende

Bestanddele: 4 lamsvleis (op been)
Roosmaryn
Sout en peper
Olie
Groente, van jou keuse (gerooster)

Metode:
1. Sny die vleis vanaf die been en maak seker dit is beenloos. Geur met sout, peper en roosmaryn.
2. Rol die vleis in ‘n pypvorm en maak vas met toutjies sodat dit nie uitmekaar val nie.
3. Bak dit in die oond tot gaar en bedien met geroosterde groente van jou keuse.

Dauphinoise Aartappels
1. Sny die aartappels in dun skywe en plaas in ‘n ramekin.
2. Braai die spek en sit dit bo-op die aartappels.
3. Gooi room oor en bak in die oond tot gaar.